Prof.zw.dr inż. Stanisław Hueckel
Prof.zw.dr inż. Stanisław Hueckel urodził się 08.11.1911 r. we Lwowie w rodzinie lekarza wojskowego.
Studia wyższe z zakresu inżynierii lądowej i wodnej ukończył w Politechnice Lwowskiej w czerwcu 1935 r.
Pracę zawodową rozpoczął już w lipcu 1935 r. w Urzędzie Morskim w Gdyni. Projektował i nadzorował budowę różnych obiektów portu w Gdyni,
budowę nowego portu rybackiego we Władysławowie oraz w Jastarni i Pucku.
W okresie okupacji mieszkał w Krakowie. W czerwcu 1945 r. wrócił do Gdańska i rozpoczął pracę w Biurze Odbudowy Portów jako naczelnik Wydziału Projektów i Konstrukcji.
W październiku 1945 r. rozpoczyna pracę w Politechnice Gdańskiej.
Pierwszy swój wykład z mechaniki gruntów i fundamentowania wygłasza już 10 grudnia 1945 r. dla studentów Wydziału Inżynierii Lądowej i Wodnej.
W latach 1946-47 będąc na stanowisku zastępcy profesora kieruje Katedrą Budownictwa Wodnego.
Od 1948r. kieruje Katedrą Budowy Lotnisk, Hangarów i Boisk.
W 1950 r. zostaje mianowany profesorem nadzwyczajnym w Katedrze Fundamentowania.
Jako wybitny organizator nauki i dydaktyki zostaje mianowany (1952-54) Prorektorem Wieczorowej Szkoły Inżynierskiej (włączonej w 1953 r. do PG),
a następnie Rektorem Politechniki Gdańskiej (1954-56).
Historia tworzenia przez Profesora Stanisława Hueckla podstaw Katedry Fundamentowania charakteryzuje się wyjątkowo trafnym wyborem współpracowników i stworzeniem atmosfery oraz warunków
do podejmowania badań naukowych, głównie stosowanych z zakresu fundamentowania, ale również teoretycznych z zakresu mechaniki gruntów i mechaniki skał.
Wszyscy czterej Jego uczniowie z Katedry Fundamentowania zostali wybitnymi profesorami.
Wykształcił dla potrzeb budownictwa morskiego dziesiątki inżynierów, wśród nich wielu znanych hydrotechników, aktywnie i z sukcesami pracujących do dzisiaj.
Stworzył polską szkołę budownictwa morskiego.
W roku 1960 uzyskał stopień doktora nauk technicznych na Wydziale Budownictwa Wodnego Politechniki Warszawskiej.
W 1962 r. otrzymał tytuł profesora zwyczajnego. W Politechnice Gdańskiej pracował do 1967 r.
Od 1954 r. współpracował z Instytutu Budownictwa Wodnego PAN w Gdańsku, a w latach 1961-74 był Dyrektorem tego Instytutu.
W latach 1966-80 był Przewodniczącym Komitetu Badań Morza, a od 1971 r. Przewodniczącym Rady Koordynacyjnej PAN regionu gdańskiego.
W czasie swej bogatej i twórczej działalności naukowej opublikował ponad 300 rozpraw i artykułów oraz 9 obszernych monografii,
w tym takie dzieła jak: Budowle morskie (1952-55 i 1973-75), Grodze (1959 i 1966), Fundamentowanie (1968), Budowle hydrotechniczne morskie (1968 i 1976),
Zarys fundamentowania dla geologów (1957 i 1967), Z dziejów hydrotechniki morskiej w Polsce (1970), Zakotwienia gruntowe w hydrotechnice (1976) oraz Zarys hydrotechniki morskiej (1976).
Profesor Stanisław Hueckel był współzałożycielem i wieloletnim redaktorem naczelnym czasopism: Technika Morza i Wybrzeża (1946), Technika i Gospodarka Morska (1951)
oraz Archiwum Hydrotechniki (1954) - renomowanego czasopisma naukowego Polskiej Akademii Nauk.
Za wybitne osiągnięcia i działalność naukową Profesor Stanisław Hueckel otrzymał liczne godności naukowe:
członka korespondenta (1962), a następnie członka rzeczywistego (1971) Polskiej Akademii Nauk, członka korespondenta zagranicznego Akademii Nauk i Literatury w Tuluzie (1966) oraz tytuł doktora honoris causa Politechniki Wrocławskiej (1975).
Był członkiem wielu krajowych i międzynarodowych stowarzyszeń naukowych, pełniąc w nich odpowiedzialne funkcje.
Za wybitne osiągnięcia w pracy naukowej uzyskał Nagrodę Państwową II stopnia.
Odznaczony został między innymi Krzyżem Kawalerskim i Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski oraz Orderem Sztandaru Pracy I i II klasy.
Profesor Stanisław Hueckel był osobą wybitną o szerokich zainteresowaniach naukowych i inżynierskich w zakresie budownictwa morskiego,
ochrony brzegów morskich i geotechniki. Zmarł 20 lipca 1980 r., lecz Jego dokonania i pamięć o Nim pozostały do dzisiaj i wpisały się trwale do historii naszej Alma Mater -Politechniki Gdańskiej.
