{"id":1575,"date":"2026-09-09T21:21:25","date_gmt":"2026-09-09T19:21:25","guid":{"rendered":"https:\/\/www.geotechnika.org.pl\/?page_id=1575"},"modified":"2026-09-09T21:25:53","modified_gmt":"2026-09-09T19:25:53","slug":"dr-hab-inz-eugeniusz-zawisza-prof-ur","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/www.geotechnika.org.pl\/?page_id=1575","title":{"rendered":"Dr hab. in\u017c. Eugeniusz Zawisza, prof. UR"},"content":{"rendered":"<p><a href=\"https:\/\/www.geotechnika.org.pl\/wp-content\/uploads\/2026\/09\/Eugeniusz_Zawisza.jpg\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" class=\"size-medium wp-image-1576 alignright\" src=\"https:\/\/www.geotechnika.org.pl\/wp-content\/uploads\/2026\/09\/Eugeniusz_Zawisza-229x300.jpg\" alt=\"\" width=\"229\" height=\"300\" srcset=\"https:\/\/www.geotechnika.org.pl\/wp-content\/uploads\/2026\/09\/Eugeniusz_Zawisza-229x300.jpg 229w, https:\/\/www.geotechnika.org.pl\/wp-content\/uploads\/2026\/09\/Eugeniusz_Zawisza-783x1024.jpg 783w, https:\/\/www.geotechnika.org.pl\/wp-content\/uploads\/2026\/09\/Eugeniusz_Zawisza-768x1004.jpg 768w, https:\/\/www.geotechnika.org.pl\/wp-content\/uploads\/2026\/09\/Eugeniusz_Zawisza-1175x1536.jpg 1175w, https:\/\/www.geotechnika.org.pl\/wp-content\/uploads\/2026\/09\/Eugeniusz_Zawisza-1566x2048.jpg 1566w, https:\/\/www.geotechnika.org.pl\/wp-content\/uploads\/2026\/09\/Eugeniusz_Zawisza.jpg 1599w\" sizes=\"auto, (max-width: 229px) 100vw, 229px\" \/><\/a><\/p>\n<p>Dr hab. in\u017c. Eugeniusz Zawisza, prof. UR urodzi\u0142 si\u0119 18\u00a0grudnia 1950 roku w Bratkowicach, wojew\u00f3dztwo podkarpackie. Egzamin maturalny zda\u0142 w 1969 roku w Technikum Melioracji Wodnych w Trzcianie ko\u0142o Rzeszowa. Studia wy\u017csze uko\u0144czy\u0142 na Wydziale Melioracji Wodnych Akademii Rolniczej w Krakowie i w 1974\u00a0roku uzyska\u0142 tytu\u0142 magistra in\u017cyniera melioracji wodnych. Na ostatnim roku studi\u00f3w rozpocz\u0105\u0142 prac\u0119 jako asystent sta\u017cysta w Zespole Gruntoznawstwa i Budownictwa Ziemnego Instytutu Budownictwa Wodnego i Ziemnego Akademii Rolniczej w Krakowie. Nast\u0119pnie zajmowa\u0142 stanowiska asystenta i starszego asystenta w Katedrze Mechaniki Grunt\u00f3w i Budownictwa Ziemnego. W 1983 roku, po obronie pracy doktorskiej, zosta\u0142 zatrudniony na stanowisku adiunkta, a w 2008\u00a0roku na stanowisku profesora nadzwyczajnego Uniwersytetu Rolniczego im. H. Ko\u0142\u0142\u0105taja w Krakowie, w tej samej jednostce. Od 1 wrze\u015bnia\u00a02004 do 31\u00a0sierpnia 2009 roku pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 kierownika Zak\u0142adu Mechaniki Grunt\u00f3w i Budownictwa Ziemnego. Od 1\u00a0lipca 2010 do 30 sierpnia 2014 roku pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 kierownika Katedry In\u017cynierii Wodnej i Geotechniki, powsta\u0142ej w 2009\u00a0roku z po\u0142\u0105czenia Zak\u0142adu Mechaniki Grunt\u00f3w i Budownictwa Ziemnego oraz Katedry In\u017cynierii Wodnej Uniwersytetu Rolniczego w Krakowie. W 2018 roku przeszed\u0142 na emerytur\u0119.<\/p>\n<p>Od 2009 do 2018 roku by\u0142 przewodnicz\u0105cym Komisji Rozwoju Wydzia\u0142u In\u017cynierii \u015arodowiska i Geodezji. W latach 2008-2012 pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 przewodnicz\u0105cego Wydzia\u0142owej Komisji Wyborczej. By\u0142 przedstawicielem grupy profesor\u00f3w i doktor\u00f3w habilitowanych Wydzia\u0142u In\u017cynierii \u015arodowiska i Geodezji w Uczelnianym Kolegium Elektor\u00f3w na kadencj\u0119 2012-2016. Przez dwie kadencje (2012-2016 i 2016-2018) by\u0142 pe\u0142nomocnikiem Rektora do spraw wsp\u00f3\u0142pracy z wojew\u00f3dztwem podkarpackim.<\/p>\n<p>Prowadzi\u0142 zaj\u0119cia dydaktyczne na studiach stacjonarnych oraz niestacjonarnych z przedmiot\u00f3w: konstrukcje i budowle ziemne, fundamentowanie, odwadnianie budowli i osiedli, geoin\u017cynieria \u015brodowiskowa oraz budowa osadnik\u00f3w popio\u0142\u00f3w i w\u00f3d przemys\u0142owych. W celu podniesienia kwalifikacji zawodowych uko\u0144czy\u0142 dwa kursy pedagogiki szko\u0142y wy\u017cszej \u2013 stopnia pierwszego i drugiego.<\/p>\n<p>Po rozpocz\u0119ciu pracy w 1974 roku prowadzi\u0142 badania naukowe dotycz\u0105ce wa\u017cnego problemu w drogownictwie obszar\u00f3w g\u00f3rskich, to jest procesu rozmakania grunt\u00f3w zwietrzelinowych z terenu Bieszczad\u00f3w w aspekcie zastosowania ich do budowy nasyp\u00f3w drogowych. R\u00f3wnocze\u015bnie rozpocz\u0105\u0142 prace badawcze dotycz\u0105ce systemu regulacyjnego poziomu w\u00f3d gruntowych na terenie Krakowa (tak zwane bariery studzienne) w zwi\u0105zku ze spi\u0119trzeniem Wis\u0142y stopniem wodnym \u201eD\u0105bie\u201d.<\/p>\n<p>G\u0142\u00f3wny kierunek jego bada\u0144 w latach 1978-1983 stanowi\u0142o zagadnienie nadmiernych i nier\u00f3wnomiernych osiada\u0144 obci\u0105\u017canego pod\u0142o\u017ca gliniasto-pylastego. W 1983 roku Rada Wydzia\u0142u Melioracji Wodnych Akademii Rolniczej w Krakowie nada\u0142a mu stopie\u0144 doktora nauk technicznych na podstawie rozprawy doktorskiej pt.: \u201eBadania modelowe przebiegu deformacji pod\u0142o\u017ca pylastego pod obci\u0105\u017ceniem\u201d.<\/p>\n<p>Od 1984 roku jego badania naukowe koncentrowa\u0142y si\u0119 na okre\u015blaniu w\u0142a\u015bciwo\u015bci geotechnicznych odpad\u00f3w przemys\u0142owych, a zw\u0142aszcza popio\u0142\u00f3w elektrownianych i odpad\u00f3w pow\u0119glowych. W szczeg\u00f3lno\u015bci dotyczy\u0142y one mo\u017cliwo\u015bci zastosowania popio\u0142\u00f3w lotnych do uszczelniania zwa\u0142owisk odpad\u00f3w pow\u0119glowych, z uwzgl\u0119dnieniem wp\u0142ywu na \u015brodowisko przyrodnicze. Efektem wieloletnich bada\u0144 i analiz by\u0142 szereg publikacji oraz rozprawa habilitacyjna pt.: \u201eGeotechniczne i \u015brodowiskowe aspekty uszczelniania grubookruchowych odpad\u00f3w pow\u0119glowych popio\u0142ami lotnymi\u201d, kt\u00f3r\u0105 obroni\u0142 w 2002 roku na Wydziale In\u017cynierii \u015arodowiska Politechniki Krakowskiej, uzyskuj\u0105c stopie\u0144 doktora habilitowanego nauk technicznych w zakresie in\u017cynierii \u015brodowiska \u2013 geotechniki \u015brodowiska.<\/p>\n<p>Prowadzone przez niego prace naukowo-badawcze mia\u0142y \u015bcis\u0142y zwi\u0105zek z dzia\u0142alno\u015bci\u0105 in\u017cyniersk\u0105 ukierunkowan\u0105 na wsp\u00f3\u0142prac\u0119 z otoczeniem gospodarczym i spo\u0142ecznym. Obejmowa\u0142y one szeroki zakres zagadnie\u0144 geologiczno-in\u017cynierskich, hydrogeologicznych i geotechnicznych zwi\u0105zanych z okre\u015blaniem przydatno\u015bci grunt\u00f3w mineralnych oraz antropogenicznych jako pod\u0142o\u017ca drogowego i fundamentowego, regulacj\u0105 stosunk\u00f3w wodnych na terenach miejskich przyleg\u0142ych do stopni pi\u0119trz\u0105cych, kontrol\u0105 jako\u015bci zag\u0119szczenia zap\u00f3r ziemnych, jak i ze sk\u0142adowaniem odpad\u00f3w przemys\u0142owych oraz okre\u015blaniem ich przydatno\u015bci do cel\u00f3w budownictwa ziemnego i hydrotechnicznego. W tym zakresie uczestniczy\u0142 jako autor lub wsp\u00f3\u0142autor w opracowaniu ponad 120 ekspertyz i opinii naukowo-badawczych, wsp\u00f3\u0142pracuj\u0105c z wieloma krajowymi oraz zagranicznymi przedsi\u0119biorstwami i biurami projektowymi.<\/p>\n<p>W celu podnoszenia kwalifikacji naukowych odby\u0142 sta\u017ce w zagranicznych o\u015brodkach akademickich \u2013 na W\u0119grzech na Uniwersytecie Rolniczym w Keszthely (1986) i we W\u0142oszech na Politechnice w Mediolanie i w Turynie oraz na Uniwersytecie w L\u2019Aquila (1991). Zdobyte do\u015bwiadczenia i wiedz\u0119 w zakresie realizacji procesu dydaktycznego, wyposa\u017cenia bazy laboratoryjnej oraz nowoczesnych metod bada\u0144 terenowych i laboratoryjnych w\u0142a\u015bciwo\u015bci geotechnicznych grunt\u00f3w budowlanych przekazywa\u0142 zar\u00f3wno studentom na wyk\u0142adach, jak i pracownikom Katedry na seminariach naukowych. Odbyte sta\u017ce by\u0142y wa\u017cne w programowaniu i realizacji jego dzia\u0142alno\u015bci w ramach wsp\u00f3\u0142pracy z zagranicznymi o\u015brodkami naukowymi. Wyra\u017ca si\u0119 to jego udzia\u0142em w organizacji konferencji mi\u0119dzynarodowych prowadzonych przez by\u0142\u0105 Katedr\u0119 Mechaniki Grunt\u00f3w i Budownictwa Ziemnego Akademii Rolniczej w Krakowie we wsp\u00f3\u0142pracy z British Coal Corporation z Wielkiej Brytanii (Krak\u00f3w 1993), z Bolton Institute z Wielkiej Brytanii (Green 2, Krak\u00f3w 1997); udzia\u0142em w Komitetach Naukowych w kolejnych konferencjach z cyklu Green w Wolverhampton (Green 4, 2004) i w Wilnie (Green 5, 2008); udzia\u0142em w XI Mi\u0119dzynarodowej Konferencji Mechaniki Grunt\u00f3w i Fundamentowania (Kopenhaga 1995) i w VIII Mi\u0119dzynarodowym Rolniczym Sympozjum Naukowym AgroSym 2017 w Bo\u015bni i Hercegowinie (Jahorina, 2017). We wszystkich tych konferencjach by\u0142 autorem lub wsp\u00f3\u0142autorem wyg\u0142oszonych referat\u00f3w tematycznych. Zorganizowa\u0142 r\u00f3wnie\u017c i prowadzi\u0142 wydzia\u0142owe seminaria naukowe oraz konsultacje z udzia\u0142em zagranicznych naukowc\u00f3w: z Wielkiej Brytanii \u2013 Prof. Robert W. Sarsby, University of Wolverhampton (2006); z W\u0142och \u2013 Prof. Simonetta Cola and Dr Alberto Bisson, Padova University oraz Gaetano Dalla Gassa, Dalla Gassa s.r.l. (2014\u20132015); z Czech \u2013 Doc. Ing. Jana Pa\u0159ilkov\u00e1 i Doc. Ing. Jaroslav Vesel\u00fd, Politechnika w Brnie (2017), z kt\u00f3rymi przeprowadzono konsultacje w sprawie wsp\u00f3lnych projekt\u00f3w badawczych.<\/p>\n<p>R\u00f3wnocze\u015bnie wsp\u00f3\u0142pracowa\u0142 z o\u015brodkami akademickimi w kraju, co wyra\u017ca si\u0119 udzia\u0142em w konferencjach i seminariach o profilu geotechnicznym, w tym w Komitetach Naukowych, przewodniczeniem sesjom tematycznym, opracowywaniem recenzji i artyku\u0142\u00f3w zg\u0142aszanych na te konferencje, realizacj\u0105 wsp\u00f3lnie z Politechnik\u0105 \u015al\u0105sk\u0105, grantu (7 T07E 02609) oraz wsp\u00f3lnymi publikacjami z naukowcami z Akademii G\u00f3rniczoHutniczej w Krakowie, Politechniki Krakowskiej, Politechniki Gda\u0144skiej i Instytutu Technologiczno-Przyrodniczego w Falentach.<\/p>\n<p>Po uzyskaniu w 2002 roku stopnia doktora habilitowanego prowadzona przez niego dzia\u0142alno\u015b\u0107 naukowo-badawcza koncentrowa\u0142a si\u0119 na nast\u0119puj\u0105cych g\u0142\u00f3wnych zagadnieniach:<\/p>\n<ul>\n<li>Zastosowanie odpad\u00f3w przemys\u0142owych jako antropogenicznych grunt\u00f3w budowlanych w in\u017cynierii l\u0105dowej i wodnej. Kompleksowo uj\u0119te wyniki szeroko zakrojonych bada\u0144 terenowych, laboratoryjnych i modelowych pos\u0142u\u017cy\u0142y do opracowania metodyki bada\u0144 oraz zasad zastosowania odpad\u00f3w z przemys\u0142u w\u0119glowego, hutniczego, energetycznego i ich mieszanek do budowy ziemnych obiekt\u00f3w infrastruktury komunikacyjnej oraz hydrotechnicznej w budownictwie in\u017cynieryjnym l\u0105dowym i wodnym, przy uwzgl\u0119dnieniu wp\u0142ywu na \u015brodowisko przyrodnicze. Jego najwa\u017cniejsze opracowanie autorskie to monografia pt. \u201eOdpady hutnicze jako antropogeniczne grunty budowlane. Metody bada\u0144 i w\u0142a\u015bciwo\u015bci geotechniczne\u201d (2012).<\/li>\n<\/ul>\n<p>Masowe odpady przemys\u0142owe, w szczeg\u00f3lno\u015bci odpady pow\u0119glowe oraz odpady hutnicze, to jest \u017cu\u017cle wielkopiecowe, stalownicze i pocynkowe oraz ich mieszanki z popio\u0142ami lotnymi, maj\u0105ce charakter antropogenicznych grunt\u00f3w budowlanych, coraz cz\u0119\u015bciej s\u0105 i b\u0119d\u0105 wykorzystywane w budowlach ziemnych infrastruktury komunikacyjnej oraz hydrotechnicznej, a szczeg\u00f3lnie w budowie nasyp\u00f3w drogowych, podbud\u00f3w drogowych oraz warstw drena\u017cowych i filtracyjnych. Przynosi to okre\u015blone korzy\u015bci budowlane i sozologiczne:<\/p>\n<p>zagospodarowanie odpad\u00f3w pow\u0119glowych, elektrownianych i hutniczych (powstaj\u0105cych oraz zalegaj\u0105cych na ha\u0142dach) maj\u0105cych charakter grunt\u00f3w antropogenicznych, jako substytutu kruszyw naturalnych (na przyk\u0142ad \u017cwiru czy piasku),<\/p>\n<p>likwidacja starych ha\u0142d, na kt\u00f3rych nagromadzono ponad dwa miliardy ton odpad\u00f3w przemys\u0142owych, g\u0142\u00f3wnie pow\u0119glowych, poenergetycznych oraz hutniczych i przywr\u00f3cenie naturze teren\u00f3w zdegradowanych,<\/p>\n<p>ograniczenie zu\u017cycia kruszyw naturalnych.<\/p>\n<p>Wskazuje to, \u017ce zastosowanie takich rozwi\u0105za\u0144 ma charakter proekologiczny. Mog\u0105 one zainteresowa\u0107 nie tylko specjalist\u00f3w z zakresu budownictwa (konstruktor\u00f3w, projektant\u00f3w, wykonawc\u00f3w i inwestor\u00f3w) w specjalno\u015bciach drogi, mosty, koleje, lecz r\u00f3wnie\u017c in\u017cynierii i ochrony \u015brodowiska w specjalno\u015bciach dotycz\u0105cych zagospodarowania odpad\u00f3w przemys\u0142owych i rekultywacji teren\u00f3w zdegradowanych.<\/p>\n<ul>\n<li>Wykorzystanie osad\u00f3w dennych zbiornik\u00f3w zaporowych w budownictwie ziemnym. Przeprowadzone w spos\u00f3b kompleksowy badania pozwoli\u0142y na opracowanie pe\u0142nej charakterystyki geotechnicznej i chemicznej osad\u00f3w dennych wybranych zbiornik\u00f3w zaporowych o charakterze g\u00f3rskim i nizinnym, ocen\u0119 ich przydatno\u015bci do szeroko rozumianego budownictwa ziemnego, wskazanie skutecznych metod polepszenia ich w\u0142a\u015bciwo\u015bci przez stabilizacj\u0119 spoiwami hydraulicznymi oraz warunk\u00f3w stateczno\u015bci nasyp\u00f3w ziemnych formowanych z przedmiotowych osad\u00f3w z uwzgl\u0119dnieniem wp\u0142ywu na \u015brodowisko przyrodnicze. Najwa\u017cniejsze opracowanie (wsp\u00f3\u0142autorstwo) to monografia: \u201eUwarunkowania techniczne rewitalizacji zbiornika wodnego Chech\u0142o w Gminie Trzebinia\u201d (2014).<\/li>\n<li>Obwa\u0142owania rzeczne jako forma ochrony przeciwpowodziowej. Stanowi\u0105 one podstawow\u0105 form\u0119 ochrony przed powodzi\u0105 i s\u0105 niezast\u0105pionym czynnikiem umo\u017cliwiaj\u0105cym wykorzystanie teren\u00f3w dolin rzecznych do cel\u00f3w gospodarczych. Najwa\u017cniejsze opracowanie to rozdzia\u0142 pt. \u201eRiver Embankments\u201d (wsp\u00f3\u0142autorstwo) w monografii pt. \u201eOpen Channel Hydraulics, River Hydraulic Structures and Fluvial Geomorphology. For Engineers, Geomorphologists and Physical Geographers\u201d (2018). Podano w nim charakterystyk\u0119 obwa\u0142owa\u0144 w zakresie ich rodzaj\u00f3w, wymiarowania i konstrukcji, przyczyn uszkodze\u0144 i metod modernizacji oraz kontroli stanu technicznego.<\/li>\n<\/ul>\n<p>Cytowane wy\u017cej monografie mog\u0105 stanowi\u0107 pomoc dydaktyczn\u0105 dla nauczycieli akademickich i student\u00f3w na kierunkach: in\u017cynieria i ochrona \u015brodowiska, budownictwo l\u0105dowe i hydrotechniczne, transport, sozologia, in\u017cynieria i gospodarka wodna. Powinny one r\u00f3wnie\u017c interesowa\u0107 specjalist\u00f3w z zakresu budownictwa oraz in\u017cynierii i ochrony \u015brodowiska, to jest projektant\u00f3w, konstruktor\u00f3w, inwestor\u00f3w i wykonawc\u00f3w w specjalno\u015bciach drogi, mosty, koleje.<\/p>\n<p>Za jego osi\u0105gni\u0119cia w zakresie sprawowania opieki naukowej nad rozwojem m\u0142odej kadry akademickiej mo\u017cna uzna\u0107 wieloletnie kierowanie w Katedrze\/Zak\u0142adzie Mechaniki Grunt\u00f3w i Budownictwa Ziemnego, a nast\u0119pnie w Katedrze In\u017cynierii Wodnej i Geotechniki Uniwersytetu Rolniczego w Krakowie zespo\u0142em, kt\u00f3ry wyspecjalizowa\u0142 si\u0119 w rozwi\u0105zywaniu problem\u00f3w o szerokim profilu w ramach geotechniki \u015brodowiska. Wyrazem rozwoju naukowego cz\u0142onk\u00f3w tego zespo\u0142u s\u0105 zrealizowane pod jego kierunkiem jako promotora trzy rozprawy doktorskie, do trzech nast\u0119pnych opracowa\u0142 recenzje, dwie osoby uzyska\u0142y stopie\u0144 doktora habilitowanego. Ponadto pod jego kierunkiem wykonano szereg opracowa\u0144 naukowo-badawczych, kt\u00f3rych wyniki opublikowano w wielu czasopismach krajowych oraz zagranicznych i by\u0142y przedstawiane w referatach na konferencjach krajowych oraz mi\u0119dzynarodowych. Przyczyni\u0142 si\u0119 r\u00f3wnie\u017c do rozwoju i promocji m\u0142odej kadry naukowej w innych o\u015brodkach akademickich poprzez opracowanie recenzji rozpraw doktorskich na Politechnice Krakowskiej (2 recenzje) i na Politechnice \u015al\u0105skiej (1 recenzja) oraz rozprawy habilitacyjnej na Uniwersytecie Przyrodniczym we Wroc\u0142awiu. Sprawowa\u0142 r\u00f3wnie\u017c opiek\u0119 organizacyjn\u0105 lub naukow\u0105 nad sta\u017cystami z zagranicznych o\u015brodk\u00f3w akademickich.<\/p>\n<p>Dr hab. in\u017c. Eugeniusz Zawisza jest cz\u0142onkiem Polskiego Komitetu Geotechniki, posiada certyfikat PKG (nr 0155). W PKG pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 skarbnika Zarz\u0105du G\u0142\u00f3wnego (2008-2011), a tak\u017ce by\u0142 cz\u0142onkiem S\u0105du Kole\u017ce\u0144skiego (2017-2020). Jest r\u00f3wnie\u017c cz\u0142onkiem Mi\u0119dzynarodowego Stowarzyszenia Mechaniki Grunt\u00f3w i In\u017cynierii Geotechnicznej (ISSMGE) oraz Komitetu In\u017cynierii L\u0105dowej i Wodnej, Sekcja Geotechniki i Infrastruktury Podziemnej PAN.<\/p>\n<p>Z tytu\u0142u osi\u0105gni\u0119\u0107 naukowych otrzyma\u0142 nagrod\u0119 Ministra Edukacji Narodowej (1990), zespo\u0142ow\u0105 stopnia pierwszego oraz wielokrotnie (1976-2017) nagrody Rektora Akademii Rolniczej\/Uniwersytetu Rolniczego w Krakowie, stopnia pierwszego, drugiego i trzeciego. Zosta\u0142 r\u00f3wnie\u017c odznaczony Z\u0142otym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi (2004) oraz medalem Komisji Edukacji Narodowej (2010).<\/p>\n<p>&nbsp;<\/p>\n<p>Dr hab. in\u017c. Andrzej Gruchot<\/p>\n<p>Uniwersytet Rolniczy im. H. Ko\u0142\u0142\u0105taja w Krakowie<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Dr hab. in\u017c. Eugeniusz Zawisza, prof. UR urodzi\u0142 si\u0119 18\u00a0grudnia 1950 roku w Bratkowicach, wojew\u00f3dztwo podkarpackie. Egzamin maturalny zda\u0142 w 1969 roku w Technikum Melioracji Wodnych w Trzcianie ko\u0142o Rzeszowa. Studia wy\u017csze uko\u0144czy\u0142 na Wydziale Melioracji Wodnych Akademii Rolniczej w Krakowie i w 1974\u00a0roku uzyska\u0142 tytu\u0142 magistra in\u017cyniera melioracji wodnych. Na ostatnim roku studi\u00f3w rozpocz\u0105\u0142 [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"parent":256,"menu_order":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":{"footnotes":""},"class_list":["post-1575","page","type-page","status-publish","hentry"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.geotechnika.org.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/1575","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.geotechnika.org.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.geotechnika.org.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.geotechnika.org.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.geotechnika.org.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=1575"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/www.geotechnika.org.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/1575\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1578,"href":"https:\/\/www.geotechnika.org.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/1575\/revisions\/1578"}],"up":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.geotechnika.org.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/256"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.geotechnika.org.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=1575"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}