{"id":286,"date":"2015-01-26T20:55:04","date_gmt":"2015-01-26T20:55:04","guid":{"rendered":"http:\/\/www.geotechnika.org.pl\/?page_id=286"},"modified":"2015-01-26T20:55:17","modified_gmt":"2015-01-26T20:55:17","slug":"prof-zw-dr-hab-inz-eugeniusz-dembicki","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/www.geotechnika.org.pl\/?page_id=286","title":{"rendered":"Prof. zw. dr hab. in\u017c. Eugeniusz Dembicki"},"content":{"rendered":"

\"Eugeniusz<\/a>Profesor Eugeniusz Dembicki<\/strong> urodzi\u0142 si\u0119 18 grudnia 1929 r. w Wielkich Walichnowach, powiat tczewski w wojew\u00f3dztwie pomorskim. Ojciec Profesora by\u0142 urz\u0119dnikiem pa\u0144stwowym, delegowanym przez wojewod\u0119 pomorskiego w Toruniu i pracuj\u0105cym jako w\u00f3jt komisaryczny w gminie\u00a0 Walichnowy Wielkie.<\/p>\n

Do roku 1939 uko\u0144czy\u0142 trzy klasy szko\u0142y powszechnej. W czasie okupacji uczestniczy\u0142 w tajnych kompletach nauczania.
\nPo zako\u0144czeniu wojny, w 1948 roku uzyska\u0142 ma\u0142\u0105 matur\u0119, a w 1950 roku w I Liceum i Gimnazjum w Gda\u0144sku, w klasie matematyczno-fizycznej \u2013 \u015bwiadectwo dojrza\u0142o\u015bci, z dyplomem przodownika nauki, upowa\u017cniaj\u0105cym do wst\u0119pu na wy\u017csz\u0105\u00a0 uczelni\u0119 bez egzaminu wst\u0119pnego.<\/p>\n

Pomimo zdeterminowanych zainteresowa\u0144 uniwersyteckimi studiami z matematyki, ze wzgl\u0119du na tradycj\u0119 rodzinn\u0105 (dziadek mia\u0142 zak\u0142ad budowlany, a ojciec po wojnie pracowa\u0142 w\u00a0budownictwie) wybra\u0142 studia wy\u017csze na \u00f3wczesnym Wydziale In\u017cynierii L\u0105dowej i Wodnej Politechniki Gda\u0144skiej, uzyskuj\u0105c w\u00a01953 roku dyplom in\u017cyniera, a nast\u0119pnie w 1956\u00a0roku magistra in\u017cyniera w specjalno\u015bci konstrukcje budowlane. Jednocze\u015bnie z podj\u0119ciem studi\u00f3w magisterskich, w 1953 roku rozpocz\u0105\u0142 prac\u0119 naukow\u0105 w Pierwszej Katedrze Matematyki Politechniki Gda\u0144skiej, kierowanej przez prof. Wac\u0142awa Pawelskiego, na stanowisku m\u0142odszego, a nast\u0119pnie starszego asystenta.<\/p>\n

Trzyletnia praca w Katedrze Matematyki umo\u017cliwi\u0142a Profesorowi ugruntowanie wiedzy z matematyki (kt\u00f3r\u0105 by\u0142 ci\u0105gle bardzo zainteresowany) i jej zastosowaniem w r\u00f3\u017cnych dyscyplinach nauki (budownictwie, elektronice, informatyce).<\/p>\n

W 1956 roku profesor Stanis\u0142aw Hueckel, \u00f3wczesny rektor Politechniki Gda\u0144skiej i kierownik Katedry Fundamentowania zwr\u00f3ci\u0142 si\u0119 z pro\u015bb\u0105 do prof. Wac\u0142awa Pawelskiego o poleceniu jednego ze swoich asystent\u00f3w do pracy naukowo-badawczej i\u00a0dydaktycznej w \u00f3wczesnej Katedrze Fundamentowania na Wydziale Budownictwa Wodnego Politechniki Gda\u0144skiej. Wyb\u00f3r pad\u0142 na \u00f3wczesnego magistra in\u017cyniera Eugeniusza Dembickiego, kt\u00f3ry po przej\u015bciu do Katedry Fundamentowania zaj\u0105\u0142 si\u0119 zastosowaniem metod matematycznych w szeroko rozumianej geotechnice oraz budownictwie morskim, pe\u0142nomorskim i\u00a0stoczniowym.<\/p>\n

Dostrzegaj\u0105c szybko zainteresowanie mgr. in\u017c. Eugeniusza Dembickiego zagadnieniami teoretycznymi w mechanice cia\u0142a sta\u0142ego i p\u0142yn\u00f3w oraz umiej\u0119tno\u015bci i predyspozycje w tym zakresie, prof. Stanis\u0142aw Hueckel postanowi\u0142 wys\u0142a\u0107 m\u0142odego asystenta na studia doktoranckie na Wydziale Nauk \u015acis\u0142ych Uniwersytetu w Grenoble we Francji.<\/p>\n

Po zdaniu dodatkowych egzamin\u00f3w z matematyki, fizyki i\u00a0mechaniki, uzupe\u0142niaj\u0105cych francuskie licencjackie studia uniwersyteckie, mo\u017cliwe sta\u0142o si\u0119 rozpocz\u0119cie w 1960 roku studi\u00f3w doktoranckich z mechaniki cia\u0142a sta\u0142ego i p\u0142yn\u00f3w, kontynuowanie pracy doktorskiej z teorii stan\u00f3w granicznych grunt\u00f3w i\u00a0o\u015brodk\u00f3w niespoistych oraz uzyskanie w 1962 roku z\u00a0wyr\u00f3\u017cnieniem stopnia doktora nauk technicznych na Uniwersytecie w Grenoble. Promotorem pracy doktorskiej by\u0142 prof. Julien Kravtchenko, a recenzentem pracy doktorskiej do druku \u2013 cz\u0142onek Francuskiej Akademii Nauk i by\u0142y jej prezes \u2013 prof. Albert Caquot.<\/p>\n

W trakcie dwuletniego pobytu we Francji prof. Eugeniusz Dembicki pozna\u0142 i nawi\u0105za\u0142 przyjacielskie kontakty z szeregiem wybitnych profesor\u00f3w z ca\u0142ego \u015bwiata. Nale\u017celi do nich mi\u0119dzy innymi profesorowie: Rivlin, Prager, Meyerhof, Soko\u0142owski, De Beer, Meyer, Brinch Hansen, Olszak, Nowacki i Schulze.<\/p>\n

Po powrocie do kraju w 1963 r. prof. E. Dembicki rozpocz\u0105\u0142 prac\u0119 po\u015bwi\u0119con\u0105 zagadnieniu parcia i odporu gruntu na \u015bcian\u0119 oporow\u0105 przy dowolnym obci\u0105\u017ceniu dzia\u0142aj\u0105cym w naziomie, w kt\u00f3rym zastosowa\u0142 metod\u0119 ma\u0142ego parametru Poicar\u00e9\u2019go. Za prac\u0119 habilitacyjn\u0105 pt. \u201eWyznaczenie rozk\u0142adu napr\u0119\u017ce\u0144 wzd\u0142u\u017c \u015bciany muru oporowego metod\u0105 charakterystyk\u201d, kt\u00f3rej recenzentami byli cz\u0142onkowie rzeczywi\u015bci PAN: prof. Stanis\u0142aw Hueckel, prof. Igor Kisiel i prof. Wac\u0142aw Olszak, uzyska\u0142 w 1965 r. stopie\u0144 naukowy docenta, odpowiadaj\u0105cy obecnemu stopniowi doktora habilitowanego.<\/p>\n

W 1965 roku odby\u0142 sze\u015bciomiesi\u0119czny sta\u017c naukowy w \u00f3wczesnym Zwi\u0105zku Radzieckim, na uczelniach wy\u017cszych w Leningradzie i Moskwie.<\/p>\n

Od 1966 roku pracowa\u0142 jako nauczyciel akademicki na stanowisku docenta w Katedrze Fundamentowania, prowadz\u0105c wyk\u0142ady z fundamentowania, hydrotechnicznych budowli morskich i dynamiki morza oraz seminaria naukowe z teorii stan\u00f3w granicznych dla pracownik\u00f3w naukowych Zak\u0142adu Mechaniki Pod\u0142o\u017ca Instytutu Budownictwa Wodnego PAN w Gda\u0144sku i\u00a0Katedry Fundamentowania Wydzia\u0142u Budownictwa Wodnego Politechniki Gda\u0144skiej, przygotowuj\u0105ce tych pracownik\u00f3w do uzyskiwania stopni naukowych doktora nauk technicznych w\u00a0dyscyplinie budownictwo.<\/p>\n

W 1967 roku, w zwi\u0105zku z powo\u0142aniem prof. Stanis\u0142awa Hueckla na stanowisko dyrektora Instytutu Budownictwa Wodnego PAN i\u00a0cz\u0142onka Prezydium PAN, doc. Eugeniusz Dembicki obj\u0105\u0142 obowi\u0105zki kierownika Katedry Fundamentowania, pe\u0142ni\u0105c funkcj\u0119 kierownika Katedry do roku 2000 (z przerw\u0105 w latach 1969\u201173).<\/p>\n

W 1971 roku otrzyma\u0142 tytu\u0142 naukowy profesora nadzwyczajnego, a w 1977 profesora zwyczajnego.<\/p>\n

W latach 1971-1974 przez dwie dwuletnie kadencje by\u0142 powo\u0142any przez Ministra Szkolnictwa Wy\u017cszego na stanowisko dyrektora (dziekana) \u00f3wczesnego Instytutu Hydrotechniki, dzia\u0142aj\u0105cego na prawach Wydzia\u0142u, maj\u0105cego pe\u0142ne prawa akademickie w\u00a0dyscyplinie budownictwa wodnego i in\u017cynierii sanitarnej. Pe\u0142ni\u0105c t\u0119 funkcj\u0119, g\u0142\u00f3wny nacisk po\u0142o\u017cy\u0142 na rozw\u00f3j bada\u0144 naukowych, laboratori\u00f3w dydaktycznych i badawczych oraz na istotne zwi\u0119kszenie kadry naukowej i dydaktycznej Instytutu Hydrotechniki, motywuj\u0105c i dopinguj\u0105c pracownik\u00f3w Instytutu oraz pozyskuj\u0105c samodzielnych pracownik\u00f3w naukowo-dydaktycznych z innych wydzia\u0142\u00f3w i instytucji pa\u0144stwowych. W 1973 roku wprowadzi\u0142 nowy przedmiot \u201emechanika o\u015brodk\u00f3w rozdrobnionych\u201d w celu nauczania student\u00f3w podstaw teoretycznych, niezb\u0119dnych do zrozumienia wyk\u0142ad\u00f3w z\u00a0mechaniki grunt\u00f3w.<\/p>\n

W roku 1984 w demokratycznych wyborach na kadencj\u0119 1984-87 \u2013 prof. Eugeniusz Dembicki zosta\u0142 wybrany na stanowisko Rektora Politechniki Gda\u0144skiej. Pe\u0142ni\u0105c t\u0119 funkcj\u0119, po\u0142o\u017cy\u0142 \u2013 podobnie jak w przypadku dziesi\u0119\u0107 lat wcze\u015bniej pe\u0142nionej\u00a0\u00a0 funkcji dziekana \u2013 nacisk na rozw\u00f3j kadry naukowej i przyspieszenie procesu awansu naukowego poprzez szybsze uzyskiwanie stopni i tytu\u0142\u00f3w naukowych.<\/p>\n

Po zako\u0144czeniu kadencji rektora w 1987 roku, profesor E.\u00a0Dembicki powr\u00f3ci\u0142 do pracy na stanowisku kierownika w\u00a0macierzystej Katedrze. Zaj\u0105\u0142 si\u0119 intensywnie prac\u0105 naukow\u0105, dydaktyczn\u0105, redakcyjn\u0105 i organizacyjn\u0105 w wielu organizacjach naukowych i technicznych w kraju i za granic\u0105. Z Jego inicjatywy w 1993 roku powo\u0142ano mi\u0119dzy innymi pierwsze w Polsce Studium Doktoranckie z Geotechniki, rozszerzone nast\u0119pnie o\u00a0tematyk\u0119 in\u017cynierii wodnej i in\u017cynierii \u015brodowiska. W trakcie kierowania tym Studium przez Profesora, w latach 1993-2004\u00a0 uko\u0144czono i obroniono 45 prac doktorskich (\u015brednio 4 rocznie). Powstanie i dzia\u0142alno\u015b\u0107 Studium Doktoranckiego przyczyni\u0142y si\u0119 istotnie do rozwoju samodzielnej kadry naukowej Wydzia\u0142u oraz awansu tej kadry do tytu\u0142u naukowego profesora (w tym autora niniejszego opracowania).<\/p>\n

Podj\u0105\u0142 te\u017c Profesor wraz ze swoim zespo\u0142em badawczym, do kt\u00f3rego nale\u017c\u0119 od 43 lat, wszechstronne prace naukowo-in\u017cynierskie dla r\u00f3\u017cnych ga\u0142\u0119zi przemys\u0142u, w tym dla energetyki, gospodarki morskiej, rozwoju port\u00f3w i stoczni morskich oraz z\u0142o\u017conych obiekt\u00f3w budownictwa l\u0105dowego i wodnego.<\/p>\n

Opr\u00f3cz pracy w macierzystej Uczelni, profesor E. Dembicki aktywnie uczestniczy w krajowych i zagranicznych stowarzyszeniach naukowych z zakresu geotechniki, pe\u0142ni\u0105c szereg funkcji kierowniczych i reprezentacyjnych. Jako najwa\u017cniejsze nale\u017cy wymieni\u0107:<\/p>\n