{"id":308,"date":"2015-01-26T21:27:22","date_gmt":"2015-01-26T21:27:22","guid":{"rendered":"http:\/\/www.geotechnika.org.pl\/?page_id=308"},"modified":"2015-01-26T21:27:22","modified_gmt":"2015-01-26T21:27:22","slug":"prof-dr-inz-antoni-rosikon","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/www.geotechnika.org.pl\/?page_id=308","title":{"rendered":"Prof. dr in\u017c. Antoni Rosiko\u0144"},"content":{"rendered":"<p><a href=\"http:\/\/www.geotechnika.org.pl\/wp-content\/uploads\/2015\/01\/Antoni-Rosiko\u0144.jpg\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" class=\"alignright size-full wp-image-309\" src=\"http:\/\/www.geotechnika.org.pl\/wp-content\/uploads\/2015\/01\/Antoni-Rosiko\u0144.jpg\" alt=\"Antoni Rosiko\u0144\" width=\"219\" height=\"262\" \/><\/a>Antoni Rosiko\u0144\u00a0 urodzi\u0142 si\u0119 10 czerwca 1907 roku w Grodkowie Siewierskim jako syn Wojciecha, pracownika kolei i Heleny z domu Nikodem. Uko\u0144czy\u0142 o\u015bmioklasowe (w\u00f3wczas) Gimnazjum Pa\u0144stwowe im. Romualda Traugutta w Cz\u0119stochowie. Matur\u0119 zda\u0142 w 1925 roku. Zgodnie z tradycj\u0105 rodzinn\u0105, wybra\u0142 zwi\u0105zany z kolej\u0105 kierunek studi\u00f3w &#8211; Wydzia\u0142 In\u017cynierii L\u0105dowej na\u00a0 Politechnice Warszawskiej.<\/p>\n<p>Prac\u0119 dyplomow\u0105 p.t. &#8222;Projekt odcinka drogi \u017celaznej \u0141\u00f3d\u017a-Sieradz i rozbudowy stacji rozrz\u0105dowej \u0141azy&#8221;, wykona\u0142 pod kierunkiem promotora prof. Aleksandra Wasiuty\u0144skiego. Jeszcze jako student zaprojektowa\u0142\u00a0 bardzo przydatny w\u00f3wczas w pracy rozrz\u0105dowej stacji \u0141azy\u00a0specjalny p\u0142oz hamulcowy (In\u017cynier Kolejowy nr.1\/1931 ).<\/p>\n<p>Dyplom obroni\u0142 15 stycznia 1932 roku, z wynikiem bardzo dobrym (5),uzyskuj\u0105c stopie\u0144 in\u017cyniera dr\u00f3g i most\u00f3w.<\/p>\n<p>Jeszcze jako student by\u0142 pracownikiem firmy Wolski, Wa\u015bniewski In\u017cynierowie, Warszawa ul. Widok 9. (z przerwami w studiach \u2013 aby zapracowa\u0107 na chleb i studia \u2013 jak przed matur\u0105 zapracowa\u0142 korepetycjami). Tam pracowa\u0142 przy budowie kolei w\u0105skotorowej Klemens\u00f3w-Wysokie (35 km), nast\u0119pnie przy budowie linii \u015brednicowej w Warszawie.<\/p>\n<p>Prowadzi\u0142 rozbi\u00f3rk\u0119 budynk\u00f3w wzd\u0142u\u017c Alei Jerozolimskich i budowa\u0142 z pozyskanych materia\u0142\u00f3w zaplecze firmy w B\u0142oniu.<\/p>\n<p>Po sko\u0144czeniu studi\u00f3w rozpocz\u0105\u0142 sta\u017c w Dyrekcji PKP w Katowicach. Pracowa\u0142 w dziale nawierzchni jako referent, a zgodnie z zasadami obowi\u0105zuj\u0105cego\u00a0 sta\u017cu, r\u00f3wnocze\u015bnie poznawa\u0142 prac\u0119 innych referat\u00f3w, r\u00f3wnie\u017c poza s\u0142u\u017cb\u0105 drogow\u0105, kt\u00f3rej by\u0142 umownym pracownikiem. Sta\u017c uko\u0144czy\u0142 egzaminem referendarskim w 1932 roku.<\/p>\n<p>Nast\u0119pnie otrzyma\u0142 nominacj\u0119 na kontrolera drogowego w Oddziale Drogowym w Tarnowskich G\u00f3rach. Tam zapocz\u0105tkowa\u0142 i prowadzi\u0142 przez kilka lat napraw\u0119 s\u0142abych miejsc w podtorzu, przejawem kt\u00f3rych by\u0142y tzw. wychlapki. Uzyskane ciekawe wyniki tych napraw, o cechach eksperymentalnych prac naukowo badawczych, prezentowa\u0142 na wielu konferencjach, ostatnio na XI Konferencji Naukowo-Technicznej &#8222;Drogi Kolejowe 01&#8221; &#8211; Wroc\u0142aw-\u017bmigr\u00f3d 21-23 listopada 2001r. w nawi\u0105zaniu do referat\u00f3w i dyskusji o stosowaniu geotekstylii. Aby mierzy\u0107 efekt tych napraw, skonstruowa\u0142 i w du\u017cym zakresie w\u0142asnor\u0119cznie wykona\u0142 aparat do pomiaru i diagnostyki nier\u00f3wno\u015bci toku szynowego (tzw. do\u0142ki). Zosta\u0142 on opisany w miesi\u0119czniku\u00a0 &#8222;In\u017cynier Kolejowy&#8221; nr. 12\/1935.<\/p>\n<p>W\u00a0 1935 roku wyje\u017cd\u017ca na wystaw\u0119 100-lecia kolei niemieckich w Norymberdze, gdzie by\u0142 wystawiany jako prototyp wagon pomiarowy do takiego samego pomiaru diagnostycznego nawierzchni. Prezentowano go zwiedzaj\u0105cym jako najnowsze osi\u0105gni\u0119cie.M\u0142ody polski in\u017cynier A.Rosiko\u0144 wskazuje na istotny b\u0142\u0105d w konstrukcji aparatu pomiarowego &#8211; brak resor\u00f3w w tr\u00f3josiowym w\u00f3zku. Pokazuje fotografie w\u0142asnego aparatu. Wzbudzi\u0142 tym u wystawc\u00f3w du\u017ce uznanie (dla polskiej my\u015bli technicznej). Podano mu specjaln\u0105 ksi\u0119g\u0119 go\u015bci honorowych wystawy, aby i on z\u0142o\u017cy\u0142 tam sw\u00f3j podpis. By\u0142 z tego bardzo dumny, a wszystko to wplata\u0142o si\u0119 w coraz bardziej napi\u0119t\u0105 sytuacj\u0119 polityczn\u0105 ko\u0144ca okresu mi\u0119dzywojennego.<\/p>\n<p>W latach 30-tych nauka o odkszta\u0142ceniach terenu pod wp\u0142ywem eksploatacji g\u00f3rniczej by\u0142a \u2013 m\u00f3wi\u0105c potocznie &#8211; w powijakach. Nie eksploatowano w\u0119gla z filar\u00f3w ochronnych kolei. Pierwsz\u0105 eksperymentaln\u0105 eksploatacj\u0119 wykonano dopiero pod dwutorowym szlakiem Chorz\u00f3w &#8211; Brzeziny (objazd Bytomia) w ci\u0105gu g\u0142\u00f3wnej a jedynej wtedy magistrali \u015al\u0105sk &#8211; Porty (Gda\u0144sk, Gdynia). Powsta\u0142a znacznych rozmiar\u00f3w niecka obni\u017ceniowa. Roboty poszerzenia nasypu i podnoszenia tor\u00f3w wraz z podwy\u017cszaniem wiaduktu, przebudowywanego od fundament\u00f3w, zosta\u0142y wykonane w rekordowym czasie 90 dni dzi\u0119ki bardzo operatywnemu (osobi\u015bcie i ci\u0105gle na miejscu) kierowaniu nimi przez in\u017c. A. Rosikonia. Sprawa ta, jak i wiele innych w Jego \u017cyciu, mia\u0142a swoje \u2018drugie dno\u2019. Na budowie pojawia si\u0119 znienacka niemal kompletne\u00a0 prezydium DOKP, przera\u017cone nap\u0142ywaj\u0105cymi tam wie\u015bciami o karko\u0142omnych poczynaniach in\u017c.A.Rosikonia . Jak zwykle w takich sprawach nas\u0142ana komisja wysokich dygnitarzy mia\u0142a zbada\u0107, czy bezpiecze\u0144stwo ruchu nie jest zagro\u017cone. Komisja wyjecha\u0142a uspokojona z nakazem kontynuacji rob\u00f3t.\u00a0 O samym wiadukcie i ca\u0142kowicie prototypowej jak na tamte czasy technologii rektyfikacji &#8211; w ksi\u0105\u017cce A.Rosikonia<strong> &#8211;<\/strong>Budownictwo komunikacyjne na terenach g\u00f3rniczych. WKi\u0141 1979.<\/p>\n<p>1 stycznia 1939 roku zostaje awansowany\u00a0 na stanowisko naczelnika Oddzia\u0142u Drogowego w Cieszynie Zachodnim. Wczesnym rankiem 01.09.1939r. jako ostatni odje\u017cd\u017ca ze stacji Cieszyn Zach. wraz z ca\u0142ym poci\u0105giem ewakuacyjnym (z za\u0142og\u0105) zgodnie z planami MOB , kt\u00f3re wiezie ze sob\u0105 w specjalnym worku azbestowym. W czasie okupacji lata 1940-1945 pracuje w kopalnictwie rud \u017celaza okr\u0119gu Cz\u0119stochowa, gdzie prowadzi dzia\u0142 budowlany.<\/p>\n<p>W kilka dni po wycofaniu si\u0119 Niemc\u00f3w z Katowic, A.Rosiko\u0144 dociera do Katowic gdzie obejmuje stanowisko zast\u0119pcy naczelnika S\u0142u\u017cby Drogowej w DOKP. Prowadzi\u0142 w\u00f3wczas odbudow\u0119 zniszczonych tor\u00f3w i obiekt\u00f3w in\u017cynierskich. Decydowa\u0142 jednoosobowo, czy po torach i mostach, zaledwie prowizorycznie, dopiero co naprawionych, mo\u017cna przepu\u015bci\u0107 poci\u0105gi. Jako ciekawostk\u0119 nale\u017cy tu nadmieni\u0107, \u017ce w pierwszych dniach lutego 1945r \u2013 tu\u017c po wyzwoleniu Katowic pilotowa\u0142 pierwszy poci\u0105g (tygodnik STOLICA 4 maja 1980r. str. 16) z w\u0119glem ze \u015bl\u0105ska w kierunku Warszawy. Kilka tygodni p\u00f3\u017aniej pilotowa\u0142 pierwszy poci\u0105g osobowy relacji Katowice \u2013 Warszawa .<\/p>\n<p>Specjalno\u015bci\u0105 A.Rosikonia by\u0142o w tym czasie wplatanie tor\u00f3w o prze\u015bwicie 1435 mm w tory a zw\u0142aszcza rozjazdy i ca\u0142e drogi rozjazdowe o prze\u015bwicie 1524, przekute i eksploatowane przez wojska radzieckie (r\u00f3wnie\u017c na stacjach bocznicowych kopal\u0144, hut, zak\u0142ad\u00f3w przemys\u0142owych).<\/p>\n<p>Po roku bezp\u0142atnego urlopu na PKP dla pracy w Politechnice \u015al\u0105skiej gdzie zosta\u0142 zaproszony przez \u00f3wczesnego pierwszego Rektora i organizatora uczelni prof. Kuczewskiego, A.Rosiko\u0144 wraca do pracy w S\u0142u\u017cbie Drogowej DOKP w Katowicach ale ju\u017c nie na stanowisko kierownicze (ci\u0105gle i do ko\u0144ca bezpartyjny). Czasy pocz\u0105tku lat 50-tych nie s\u0105 przyjazne. Jest szeregowym pracownikiem, in\u017cynierem do rozwi\u0105zywania trudnych, nieszablonowych zada\u0144, &#8211; do kt\u00f3rych nie ma ch\u0119tnych &#8211; i to nie tylko na kolei, ale r\u00f3wnie\u017c w g\u00f3rnictwie, (budowa kolei piaskowych) w hutnictwie, w budownictwie. Opracowa\u0142 w tym zakresie kilkaset opinii, ekspertyz, zawsze podaj\u0105c konkretne rozwi\u0105zanie zadania, nierzadko na poziomie projektu technicznego. Za szereg opracowa\u0144 nie podejmuje nale\u017cnych mu honorari\u00f3w, przeznaczaj\u0105c je na cele charytatywne.<\/p>\n<p>Dzia\u0142a\u0142 wielostronnie i nie bez sukces\u00f3w w kilku dziedzinach wiedzy in\u017cynierskiej i nauki jakich jak :<\/p>\n<p>&#8211;\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 mechanika grunt\u00f3w i fundamentowanie (jako pierwszy t\u0142umaczy z j. niemieckiego ksi\u0105\u017ck\u0119 Terzaghiego \u2018 Bodenmechanik\u2019),<\/p>\n<p>&#8211;\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 zabezpieczanie budowli liniowych i zwartych na wp\u0142ywy eksploatacji g\u00f3rniczej,<\/p>\n<p>&#8211;\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 planowanie rozbudowy sieci kolejowej w GOP,<\/p>\n<p>&#8211;\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 projektowanie i kierowanie robotami modernizacji stacji (Zawiercie-Gliwice) do elektryfikacji tego odcinka,<\/p>\n<p>&#8211;\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 uk\u0142ady komunikacyjne miejskie i regionalne (wsp\u00f3\u0142praca z urbanistami).<\/p>\n<p>Jako cz\u0142onek Komisji Budowlanej Zespo\u0142u GOP Polskiej Akademii Nauk, dzia\u0142aj\u0105cej pod kierownictwem prof. dr in\u017c. Franciszka Wasilkowskiego, wsp\u00f3\u0142tworzy\u0142 warunki koegzystencji g\u00f3rnictwa i kolei.<\/p>\n<p>Powo\u0142any przez Prezesa Rady Ministr\u00f3w PRL na sta\u0142ego cz\u0142onka kilkuosobowej Komisji d\/s Ochrony Powierzchni przy WUG dzia\u0142a\u0142 w tej Komisji prawie przez ca\u0142y okres czasu jej istnienia.<\/p>\n<p>Do wa\u017cniejszych i ca\u0142kowicie oryginalnych osi\u0105gni\u0119\u0107 tamtych lat nale\u017cy bez w\u0105tpienia zaliczy\u0107 :<\/p>\n<p>&#8211;\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 pierwsze w kraju\u00a0 przesuni\u0119cie budynku (nastawni) w Strzemieszycach P\u0142d. (pod normalnym ruchem) o 6 metr\u00f3w w ci\u0105gu 5 godzin, przy normalnym uruchamianiu nap\u0119d\u00f3w zwrotnic i semafor\u00f3w za pomoc\u0105 p\u0119dni drutoci\u0105gowych (ci\u0105g\u0142a korekta ich d\u0142ugo\u015bci) i osobiste kierowanie wszystkimi robotami, dzi\u0119ki czemu linia kolejowa Z\u0105bkowice &#8211; Szczakowa by\u0142a zelektryfikowana o p\u00f3\u0142 roku wcze\u015bniej oraz obni\u017cono koszt inwestycyjny o 2\/3,<\/p>\n<p>&#8211;\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 stworzenie\u00a0 w\u0142asnego laboratorium do standardowych bada\u0144 fizycznych i mechanicznych cech gruntu;\u00a0 ko\u0144cowym etapem tych dzia\u0142a\u0144 jest budowa prototypowego wielkowymiarowego aparatu do badania wp\u0142ywu odkszta\u0142ce\u0144 poziomych pod\u0142o\u017ca g\u00f3rniczego (rozci\u0105ganie, \u015bciskanie) na rozk\u0142ad napr\u0119\u017ce\u0144 kontaktowych pod \u0142aw\u0105 fundamentow\u0105,<\/p>\n<p>&#8211;\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 wiod\u0105c\u0105 rol\u0119 w projektowaniu i nadzorze nad budow\u0105 du\u017cej stacji rozrz\u0105dowej Niedobczyce, posadowionej na terenie bagiennym gdzie wysokie nasypy zbudowano po raz pierwszy ze ska\u0142y p\u0142onnej \u2013 w trakcie budowy stacja by\u0142a poddana dodatkowo intensywnym oddzia\u0142ywaniom g\u00f3rniczym; problem wykorzystania odpad\u00f3w pog\u00f3rniczych jako tzw. grunt\u00f3w antropogennych w in\u017cynierii l\u0105dowej zosta\u0142 w uj\u0119ciu naukowym podj\u0119ty dopiero po kilkunastu latach.<\/p>\n<p>W 1961 roku zostaje mianowany\u00a0\u00a0 Dyrektorem Biura Projekt\u00f3w Kolejowych w Katowicach. Przygotowuje (we wsp\u00f3\u0142pracy z prof. Janem Podoskim) rozwi\u0105zania komunikacji kolejowej i drogowej w tworzonym Rybnickim Okr\u0119gu W\u0119glowym. Przez ca\u0142\u0105 dekad\u0119 lat 60-tych bierze aktywny udzia\u0142 w pracach zespo\u0142u nadzoruj\u0105cego eksploatacj\u0119 g\u00f3rnicz\u0105 KWK \u201dWa\u0142brzych\u201d pod stacj\u0105 kolejow\u0105 i wieloprz\u0119s\u0142owym wiaduktem kolejowym , co umo\u017cliwi\u0142o nie tylko wydobycie resztek pok\u0142ad\u00f3w w\u0119gla lecz zapewni\u0142o ci\u0105g\u0142o\u015b\u0107 i bezpiecze\u0144stwo ca\u0142ej infrastruktury kolejowej tego rejonu sieci (monografia: Do\u015bwiadczenia z Wa\u0142brzyskich Kopal\u0144, GIG 2000r.)<\/p>\n<p>We wrze\u015bniu 1964 roku broni prac\u0119 doktorsk\u0105 z zakresu wp\u0142ywu poziomych odkszta\u0142ce\u0144 pod\u0142o\u017ca na rozk\u0142ad napr\u0119\u017ce\u0144 w podstawie \u0142awy fundamentowej. Promotorem pracy by\u0142 prof. Franciszek Wasilkowski (Archiwum In\u017cynierii L\u0105dowej z 2\/1970). W wieku 60 lat tj. w 1967 roku na zasadzie porozumienia stron tj. Ministra Szkolnictwa Wy\u017cszego i Ministra Komunikacji zostaje przeniesiony s\u0142u\u017cbowo z zadaniem utworzenia\u00a0 Katedry Budowy Kolei na Wydziale Budownictwa Politechniki \u015al\u0105skiej i kierowania ni\u0105 &#8211; w stopniu docenta. A.Rosiko\u0144 od roku 1976 zosta\u0142 Dyrektorem Instytutu Dr\u00f3g i Most\u00f3w na Wydziale Budownictwa Politechniki \u015al\u0105skiej, ze stopniem profesora kontraktowego, mimo \u017ce Senat Politechniki \u015al\u0105skiej wyst\u0105pi\u0142 w 1975 roku o nadanie tytu\u0142u profesora nadzwyczajnego. Zdaniem \u00f3wczesnego ministra Sylwestra Kaliskiego &#8211; nie mo\u017cna by\u0142o mianowa\u0107 na profesora nadzwyczajnego osoby tu\u017c przed emerytur\u0105. Odszed\u0142 wi\u0119c z pracy etatowej na Politechnice \u015al\u0105skiej w roku 1977 jako dr in\u017c.<\/p>\n<p>W 1977r. wydany zostaje nak\u0142adem Ministerstwa Komunikacji normatyw &#8222;Wytyczne projektowania most\u00f3w i wiadukt\u00f3w na terenach eksploatacji g\u00f3rniczej&#8221; autorstwa A. Rosikonia, kt\u00f3ry sta\u0142 si\u0119 pierwsz\u0105 tego rodzaju podstaw\u0105 dla projektant\u00f3w.\u00a0 Nast\u0119pnie w 1979 roku nak\u0142adem WKi\u0141 ukazuje si\u0119 ksi\u0105\u017cka autorstwa A. Rosikonia p.t. &#8222;Budownictwo komunikacyjne na terenach obj\u0119tych szkodami g\u00f3rniczymi&#8221;.\u00a0 W wielu miejscach autor ksi\u0105\u017cki przedstawi\u0142 oryginalny wk\u0142ad w rozw\u00f3j wiedzy i nauki w zakresie budownictwa komunikacyjnego na terenach g\u00f3rniczych. Ksi\u0105\u017cka zosta\u0142a wyr\u00f3\u017cniona nagrod\u0105 Polskiej Akademii Nauk, Wydzia\u0142 IV &#8211; &#8222;jako podr\u0119cznik unikatowy&#8221;. Rado\u015b\u0107 profesora\u00a0 d\u0142ugo \u2018zatruwa\u0142a\u2019 jednak\u00a0 errata do tego wydawnictwa, kt\u00f3ra do\u00a0 samego tylko tekstu zawiera\u0142a dwie pe\u0142ne strony sprostowa\u0144.<\/p>\n<p>W kolejnych latach, mimo osi\u0105gni\u0119tego wieku emerytalnego A.Rosiko\u0144 powi\u0119ksza i udoskonala prototyp aparatu wielkowymiarowego Bada na nim oddzia\u0142ywanie pod\u0142o\u017ca uformowanego z piasku, na model \u0142awy fundamentowej. Sprawdza wsp\u00f3lnie z K.Malcharkiem i K.K\u0142oskiem swe hipotezy na nowych stanowiskach badawczych, modeluj\u0105cych pod\u0142o\u017ce g\u00f3rnicze przy wykorzystaniu o\u015brodka analogowego typu Taylora-Schneebeli&#8217;ego. R\u00f3wnocze\u015bnie bada na poligonach do\u015bwiadczalnych oddzia\u0142ywanie rzeczywistego pod\u0142o\u017ca g\u00f3rniczego na nawierzchni\u0119 toru kolejowego. Tu zarysowuje si\u0119 inny obraz odkszta\u0142ce\u0144 pod\u0142o\u017ca (Ochrona Teren\u00f3w G\u00f3rniczych z. 20\/1972r., z. 33\/1975r.). Wykonuje z pierwszymi uczelnianymi wsp\u00f3\u0142pracownikami K.Malcharkiem i E.Kononowicz pe\u0142ny program bada\u0144, kt\u00f3re s\u0105 w przysz\u0142o\u015bci zaczynem pracy doktorskiej tego pierwszego. Stworzony przez siebie na okres emerytalny warsztat do kontynuowania do\u015bwiadczalnych prac naukowo badawczych przekaza\u0142 nieodp\u0142atnie uczelni, mimo odczuwanego zawodu zwi\u0105zanego z oddaleniem wniosku o nadanie tytu\u0142u naukowego profesora.<\/p>\n<p>Kolejny etap w \u017cyciu emeryta Politechniki \u015al\u0105skiej to praca na stanowisku zast\u0119pcy Dyrektora d\/s technicznych Zak\u0142adu Nowych Technologii i Wdro\u017ce\u0144 firmy &#8222;GOMEX&#8221;, nast\u0119pnie POLON , w ko\u0144cu ARMEX. M\u0142odsi in\u017cynierowie do dzi\u015b wspominaj\u0105 swe problemy z nad\u0105\u017ceniem za swym ponad 80-letnim szefem, kt\u00f3ry nigdy nie bra\u0142 urlopu . Nigdy nie traci\u0142 zapa\u0142u do pracy oraz nowych wyzwa\u0144 in\u017cynierskich.<\/p>\n<p>Zwie\u0144czeniem ogromnego dorobku\u00a0 pracy zawodowej , w tym zw\u0142aszcza \u2013 naukowego i dydaktycznego by\u0142o nadanie dr in\u017c.A.Rosikoniowi przez Prezydenta RP dnia 25 maja 2001 roku tytu\u0142u naukowego profesora nauk technicznych. Jest bodaj\u017ce najstarszym nominowanym , emerytowanym profesorem w kraju, r\u00f3wnie\u017c w \u015brodowisku swej macierzystej uczelni tj. Politechniki \u015al\u0105skiej.<\/p>\n<p>W wieku 100-lat tj. w 2007 roku prof. A. Rosiko\u0144 wydaje ksi\u0105\u017ck\u0119 pt. \u201eO Obrotach Podp\u00f3r i Prz\u0119se\u0142 Mostu\u201d. Wyst\u0119puje aktywnie z jej promocj\u0105 budz\u0105c wci\u0105\u017c u s\u0142uchaczy \u017cywe zainteresowanie swym entuzjazmem i pasj\u0105 do\u015bwiadczonego badacza. Ma rzadki dar \u2018porywania\u2019 s\u0142uchaczy , przyci\u0105gania ich uwagi,\u00a0 nigdy nie posi\u0142kuje si\u0119 przy tym \u017cadnym konspektem czy \u2018kartk\u0105\u2018.<\/p>\n<p>Wspomnienie o Jubilacie mo\u017cna by zako\u0144czy\u0107 s\u0142owami wypowiedzianymi na Radzie Wydzia\u0142u Budownictwa Politechniki \u015al\u0105skiej (1997)\u00a0 przez wychowank\u0119 profesora, dr in\u017c. Ew\u0119 Kononowicz : <em>&#8222;&#8230; najkr\u00f3cej i najbardziej zwi\u0119\u017ale to okre\u015bli\u0142abym profesora s\u0142owami: cz\u0142owiek &#8211; pasjonat, in\u017cynier humanista. Obdarzony przez los d\u0142ugim \u017cyciem, potrafi\u0142 to \u017cycie wykorzysta\u0107 w pe\u0142ni, zgodnie ze swoimi zainteresowaniami technicznymi, na po\u017cytek ludzi i Nauki. Ulubiona praca wype\u0142nia\u0142a i wype\u0142nia nadal wszystkie Jego dni. Nieustannie poszukuj\u0105cy, kszta\u0142c\u0105cy si\u0119, zawsze nad\u0105\u017ca za post\u0119pem wiedzy i techniki, sam wnosz\u0105c niema\u0142y w ni\u0105 wk\u0142ad. Mia\u0142 przy tym szcz\u0119\u015bcie cz\u0119sto znajdowa\u0107 si\u0119 w centrum spraw i zdarze\u0144 wa\u017cnych i interesuj\u0105cych, nigdy nie odgrywaj\u0105c roli biernego obserwatora&#8221;.<\/em><\/p>\n<p>Najwi\u0119ksz\u0105 sztuk\u0105 \u017cycia\u00a0 Jubilata jest chyba jednak niezaprzeczalny fakt, \u017ce umia\u0142 si\u0119 zestarze\u0107 z wdzi\u0119kiem. Patrz\u0105c na dostojnego Jubilata chcia\u0142o by si\u0119 zauwa\u017cy\u0107, \u017ce ka\u017cdy z nas mo\u017ce sta\u0107 si\u0119 jeszcze m\u0142odym, ale musimy si\u0119 w tym przez bardzo wiele lat zaprawia\u0107. Panu Profesorowi to si\u0119 w pe\u0142ni uda\u0142o !<\/p>\n<p>prof. nzw. Pol. \u015al dr hab.in\u017c.\u00a0 Kazimierz K\u0142osek<\/p>\n<p>Kierownik Katedry Dr\u00f3g i Most\u00f3w Pol.\u015al\u0105skiej w Gliwicach<\/p>\n<p><strong>\u00a0<\/strong><\/p>\n<p><strong>KALENDARIUM :<\/strong><\/p>\n<p><strong><span style=\"text-decoration: underline;\">Przebieg pracy zawodowej :<\/span><\/strong><\/p>\n<p>&#8211;\u00a0\u00a0 1932-1939: PKP w okr\u0119gach Katowice i Krak\u00f3w (Naczelnik Oddz.Drog.)<\/p>\n<p>&#8211;\u00a0\u00a0 1940-1945 : Zjednoczenie Kopal\u0144 Rudy \u017belaza-Cz\u0119stochowa<\/p>\n<p>&#8211;\u00a0\u00a0 1945 : DOKP-Katowice (zast.nacz.s\u0142.drogowej)<\/p>\n<p>&#8211;\u00a0\u00a0 1945-1947: Politechnika \u015al\u0105ska (adiunkt)<\/p>\n<p>&#8211;\u00a0\u00a0 1947-1961: DOKP-Katowice (s\u0142u\u017cby inwestycyjne)<\/p>\n<p>&#8211;\u00a0\u00a0 1961-1967: Biuro Projekt\u00f3w Budownictwa Kolejowego-Katowice (dyrektor)<\/p>\n<p>&#8211;\u00a0\u00a0 1964 : Doktorat &#8211; promotor prof..F.Wasilkowski<\/p>\n<p>&#8211;\u00a0\u00a0 1967-1977: Politechnika \u015al\u0105ska w Gliwicach (kierownik Katedry 1967-1971 ;<\/p>\n<p>z-ca Dyrektora Instytutu 1975-1976 ;<\/p>\n<p>Dyrektor Instytutu Dr\u00f3g i Most\u00f3w 1976-1977<\/p>\n<p><strong><span style=\"text-decoration: underline;\">Emerytura :<\/span><\/strong><\/p>\n<p>1978-2000 : Zak\u0142ad Nowych Technologii i Wdro\u017ce\u0144 \u2018GOMEX\u2019 ,nast\u0119pnie \u2018POLON,\u2019 ostatnio\u00a0 \u2018ARMEX\u2019 na stanowiskach Dyr.ds. technicznych, doradcy<\/p>\n<p>2001 : Odbi\u00f3r nominacji profesorskiej &#8211; Belweder<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Antoni Rosiko\u0144\u00a0 urodzi\u0142 si\u0119 10 czerwca 1907 roku w Grodkowie Siewierskim jako syn Wojciecha, pracownika kolei i Heleny z domu Nikodem. Uko\u0144czy\u0142 o\u015bmioklasowe (w\u00f3wczas) Gimnazjum Pa\u0144stwowe im. Romualda Traugutta w Cz\u0119stochowie. Matur\u0119 zda\u0142 w 1925 roku. Zgodnie z tradycj\u0105 rodzinn\u0105, wybra\u0142 zwi\u0105zany z kolej\u0105 kierunek studi\u00f3w &#8211; Wydzia\u0142 In\u017cynierii L\u0105dowej na\u00a0 Politechnice Warszawskiej. Prac\u0119 dyplomow\u0105 [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"parent":256,"menu_order":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":{"footnotes":""},"class_list":["post-308","page","type-page","status-publish","hentry"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.geotechnika.org.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/308","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.geotechnika.org.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.geotechnika.org.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.geotechnika.org.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.geotechnika.org.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=308"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/www.geotechnika.org.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/308\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":310,"href":"https:\/\/www.geotechnika.org.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/308\/revisions\/310"}],"up":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.geotechnika.org.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/256"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.geotechnika.org.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=308"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}