{"id":453,"date":"2015-02-03T20:18:06","date_gmt":"2015-02-03T20:18:06","guid":{"rendered":"http:\/\/www.geotechnika.org.pl\/?page_id=453"},"modified":"2015-02-03T20:18:06","modified_gmt":"2015-02-03T20:18:06","slug":"prof-dr-hab-inz-maciej-werno","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/www.geotechnika.org.pl\/?page_id=453","title":{"rendered":"Prof. dr hab. in\u017c. Maciej Werno"},"content":{"rendered":"<p><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" class=\"alignright size-full wp-image-454\" src=\"http:\/\/www.geotechnika.org.pl\/wp-content\/uploads\/2015\/02\/Maciej-Werno.jpg\" alt=\"Maciej Werno\" width=\"177\" height=\"242\" \/>Profesor Maciej Werno urodzi\u0142 si\u0119 25 sierpnia 1937 roku w\u00a0Bydgoszczy. Jest absolwentem Wydzia\u0142u Budownictwa L\u0105dowego Politechniki Gda\u0144skiej (1960), stopie\u0144 doktora nauk technicznych uzyska\u0142 w Instytucie Budownictwa Wodnego Polskiej Akademii Nauk w\u00a0Gda\u0144sku (1969). Promotorem pracy doktorskiej Profesora M. Werno by\u0142 autor niniejszego opracowania. Stopie\u0144 doktora habilitowanego nauk technicznych w zakresie budownictwa \u2013 geotechniki stosowanej uzyska\u0142 na Wydziale Budownictwa L\u0105dowego Politechniki Wroc\u0142awskiej (1988). Tytu\u0142 profesora nauk technicznych uzyska\u0142 w 2007 roku na wniosek Rady Wydzia\u0142u In\u017cynierii L\u0105dowej Politechniki Warszawskiej.<br \/>\nProfesor Maciej Werno posiada ponad 50 letni sta\u017c pracy naukowo-badawczej w tym g\u0142\u00f3wnie w Instytucie Budownictwa Wodnego Polskiej Akademii Nauk w Gda\u0144sku (1960-1992) oraz w Instytucie Morskim w Gda\u0144sku (1992-2004). Od 1998 roku pracuje na Wydziale Budownictwa i In\u017cynierii \u015arodowiska Politechniki Koszali\u0144skiej, pocz\u0105tkowo w Katedrze Geotechniki, a po utworzeniu specjalno\u015bci budownictwo drogowe, kt\u00f3rej by\u0142 inicjatorem i wsp\u00f3\u0142organizatorem, w Zak\u0142adzie In\u017cynierii Komunikacyjnej.<br \/>\nPrzebywa\u0142 na stypendiach zagranicznych w Norweskim Instytucie Geotechnicznym w Oslo (1973 r.) oraz w Uniwersytecie Ruhry w Bochum (1992 r.). Ponadto przebywa\u0142 na kontrakcie bada\u0144 morza dotycz\u0105cych ochrony brzegu atlantyckiego w mie\u015bcie St. Louis w Senegalu, kieruj\u0105c geotechniczn\u0105 i geofizyczn\u0105 grup\u0105 badawcz\u0105 oraz okresowo sprawuj\u0105c funkcj\u0119 kierownika kontraktu (1980 i 1981 r.).<br \/>\nJego dorobek naukowy obejmuje autorstwo lub wsp\u00f3\u0142autorstwo 115 publikacji w czasopismach naukowych i materia\u0142ach konferencyjnych o zasi\u0119gu mi\u0119dzynarodowym i krajowym, w\u00a0tym trzech monografii, pi\u0119ciu patent\u00f3w i wdro\u017ce\u0144, kilkudziesi\u0119ciu recenzji naukowych oraz ponad 450 opracowa\u0144, przede wszystkim o charakterze projekt\u00f3w geotechnicznych, a ponadto ekspertyz i opinii, kt\u00f3rych zdecydowana wi\u0119kszo\u015b\u0107 zosta\u0142a zastosowana i zrealizowana w praktyce in\u017cynierskiej. Opracowania monograficzne w kolejno\u015bci ich publikacji dotycz\u0105: metod posadawiana nasyp\u00f3w na gruntach organicznych (\u201eNasypy na gruntach organicznych\u201d dwa wydania 1981 i 1986), zachowania si\u0119 gruntu w warunkach obci\u0105\u017ce\u0144 cyklicznych, g\u0142\u00f3wnie obci\u0105\u017ce\u0144 \u015brodowiska morskiego (\u201ePod\u0142o\u017ce obci\u0105\u017cone cyklicznie\u201d 1985), historii budowy i eksploatacji zamkni\u0119tych sk\u0142adowisk odpad\u00f3w poflotacyjnych rudy miedzi w Lubi\u0144sko-G\u0142ogowskim Okr\u0119gu Miedziowym (Monografia KGHM \u201ePolska Mied\u017a\u201d S.A. Lubin,: Cz\u0119\u015b\u0107 V. Sk\u0142adowiska odpad\u00f3w. Rozdzia\u0142 5.2. Sk\u0142adowiska nieczynne, dwa wydania 1996 i 2008) oraz nagrodzona przez Ministra \u015arodowiska za szczeg\u00f3lne osi\u0105gni\u0119cia naukowo-badawcze, praca zespo\u0142owa w zakresie bada\u0144 geotechnicznych na morzu (\u201eZasady dokumentowania geologiczno-in\u017cynierskich warunk\u00f3w posadawiania obiekt\u00f3w budownictwa morskiego i\u00a0zabezpiecze\u0144 brzegu morskiego\u201d, 2009). By\u0142 promotorem trzech prac doktorskich oraz ponad 120-tu prac in\u017cynierskich i\u00a0magisterskich w specjalno\u015bciach: budownictwo drogowe i geotechnika. Recenzowa\u0142 kilka prac doktorskich oraz dwie prace habilitacyjne z ramienia Centralnej Komisji ds. Tytu\u0142\u00f3w i Stopni.<br \/>\nDzia\u0142alno\u015b\u0107 naukowo-badawcza Profesora Macieja Werno inspirowana by\u0142a g\u0142\u00f3wnie potrzebami ze strony praktyki in\u017cynierskiej, dlatego koncentrowa\u0142a si\u0119 na zagadnieniach o charakterze stosowanym, kt\u00f3rych wyniki wdra\u017cane by\u0142y na podstawie projekt\u00f3w, wytycznych lub opracowa\u0144 naukowo-technicznych.<br \/>\nRozpocz\u0119cie w latach 80-tych XX w. bada\u0144, a p\u00f3\u017aniej wydobycie ropy naftowej przez Petrobaltic (obecnie Lotos\u00a0\u2013\u00a0Petrobaltic) na Morzu Ba\u0142tyckim zaowocowa\u0142o opracowaniem pod kierownictwem Profesora metodyki prognozowania penetracji n\u00f3g samopodnosz\u0105cej p\u0142ywalnej platformy (Jack up Rig) w dno morskie. Polega\u0142a ona na doborze metod no\u015bno\u015bci granicznej dla pod\u0142o\u017ca uwarstwionego o wzrastaj\u0105cej wytrzyma\u0142o\u015bci wraz z g\u0142\u0119boko\u015bci\u0105 oraz dla pod\u0142o\u017ca s\u0142abego przewarstwionego warstw\u0105 mocn\u0105. Opracowane metody zweryfikowano opieraj\u0105c si\u0119 na wynikach penetracji fundament\u00f3w dw\u00f3ch tego rodzaju platform, dla oko\u0142o 50 r\u00f3\u017cnych lokalizacji charakteryzuj\u0105cych si\u0119 r\u00f3\u017cnymi warunkami gruntowymi, uzyskuj\u0105c bardzo dobr\u0105 zgodno\u015b\u0107 prognozy z wynikami pomiar\u00f3w penetracji poszczeg\u00f3lnych n\u00f3g platformy.<br \/>\nMetoda ta z powodzeniem jest wykorzystywana, ka\u017cdorazowo do prognozy penetracji fundament\u00f3w platform na okre\u015blonej lokalizacji, a przyj\u0119ta procedura post\u0119powania zda\u0142a praktyczny egzamin i jak dotychczas platformy zosta\u0142y bezpiecznie posadowione na wszystkich lokalizacjach, a tak\u017ce bezpiecznie podniesione do stanu p\u0142ywalno\u015bci.<br \/>\nW latach dziewi\u0119\u0107dziesi\u0105tych dzi\u0119ki osobistym kontaktom naukowym z instytucjami norweskimi, szwedzkimi i fi\u0144skimi, Profesor dokona\u0142 adaptacji skandynawskiej metody wzmocnienia \u015bci\u015bliwego pod\u0142o\u017ca zbudowanego z i\u0142\u00f3w mi\u0119kkoplastycznych i p\u0142ynnych, za pomoc\u0105 kolumn cementowo-wapiennych, jako szczeg\u00f3lnego przypadku wg\u0142\u0119bnego mieszania gruntu \u201emetod\u0105 such\u0105\u201d, do polskich warunk\u00f3w pod\u0142o\u017ca organicznego. Istota opracowanego wzmocnienia i stabilizacji nasypu polega na skojarzeniu wzmocnienia pod\u0142o\u017ca za pomoc\u0105 kolumn cementowo-wapiennych z okre\u015blon\u0105 w danych warunkach technologi\u0105 sypania nasypu wraz zastosowaniem przeci\u0105\u017cenia. Szczeg\u00f3lnie wa\u017cne jest uwzgl\u0119dnienie dzia\u0142ania kolumn cementowo-wapiennych jako dren\u00f3w pionowych w pierwszej fazie procesu wzmocnienia pod\u0142o\u017ca. W celu stabilnego zachowania si\u0119 drogi zbudowanej na nasypie posadowionym na tak wzmocnionym pod\u0142o\u017cu, konieczne jest zastosowanie podatnej konstrukcji jezdni wzmocnionej geosyntetykami.<br \/>\nNa podstawie opracowanych projekt\u00f3w technologicznych pod Jego kierownictwem i z Jego wsp\u00f3\u0142udzia\u0142em, zbudowano \u0142\u0105cznie kilka kilometr\u00f3w nasyp\u00f3w drogowych, na wzmocnionym pod\u0142o\u017cu organicznym o \u0142\u0105cznej d\u0142ugo\u015bci ponad 700\u00a0000\u00a0mb kolumn cementowo-wapienych. Projekty te dotyczy\u0142y r\u00f3\u017cnych odcink\u00f3w dr\u00f3g krajowych, przy czym najwi\u0119kszy zakres wzmocnienia pod\u0142o\u017ca zrealizowano na budowie Trasy Nowoc\u0142owej \u2013 nowego wjazdu do Szczecina.<br \/>\nNieprzerwanie od ko\u0144ca lat sze\u015b\u0107dziesi\u0105tych Profesor prowadzi intensywne zespo\u0142owe prace badawcze, w zakresie bezpiecznej budowy i eksploatacji sk\u0142adowisk odpad\u00f3w poflotacyjnych. W wyniku tych prac z inicjatywy Profesora mi\u0119dzy innymi:<\/p>\n<ul>\n<li>dopuszczono eksploatacj\u0119 bogatego z\u0142o\u017ca rudy miedzi pod zapor\u0105 ziemn\u0105 (o d\u0142ugo\u015bci 6 km i maksymalnej wysoko\u015bci 22 m) sk\u0142adowiska Gil\u00f3w w Kombinacie G\u00f3rniczo-Hutniczym (KGHM),<\/li>\n<li>zast\u0105piono nadbudow\u0119 obwa\u0142owa\u0144 sk\u0142adowiska \u017belazny Most w KGHM-ie (o d\u0142ugo\u015bci obwa\u0142owa\u0144 oko\u0142o 13 km) osadami poflotacyjnymi, zdeponowanymi w tym sk\u0142adowisku,<\/li>\n<li>bezpiecznie rozbudowano sk\u0142adowiska odpad\u00f3w poflotacyjnych rud cynku i o\u0142owiu Zak\u0142adu G\u00f3rniczego (ZG) \u201eTrzebionka\u201d w Trzebini i Zak\u0142adu G\u00f3rniczo-Hutniczego \u201eBoles\u0142aw\u201d w Bukownie bez potrzeby zajmowania nowych teren\u00f3w,<\/li>\n<li>udokumentowano funkcj\u0119 deponowanych drobnoziarnistych odpad\u00f3w jako uszczelniaj\u0105cych dno sk\u0142adowisk, ograniczaj\u0105cych lub eliminuj\u0105cych infiltracj\u0119 silnie zmineralizowanych w\u00f3d nadosadowych do pod\u0142o\u017ca gruntowego. W tym ostatnim przypadku zdecydowana wi\u0119kszo\u015b\u0107 deponowanych odpad\u00f3w uzyska\u0142a status gospodarczego wykorzystania (odzysku). Wyniki tych bada\u0144 zastosowano na najwi\u0119kszych polskich sk\u0142adowiskach odpad\u00f3w poflotacyjnych w KGHM-ie, w Zak\u0142adach G\u00f3rniczych \u2018Trzebionka\u201d i w Zak\u0142adach G\u00f3rniczo-Hutniczych \u201eBoles\u0142aw\u201d.<\/li>\n<\/ul>\n<p>Wymienione dzia\u0142ania pozwoli\u0142y na uzyskanie bardzo du\u017cych, trudno policzalnych efekt\u00f3w ekonomicznych. W uznaniu dzia\u0142alno\u015bci naukowo-badawczej i wdro\u017ceniowej na rzecz przemys\u0142u miedziowego Profesor zosta\u0142 dwukrotnie (1976 i 1997) wyr\u00f3\u017cniony nagrod\u0105 zespo\u0142ow\u0105 Ministra Szkolnictwa Wy\u017cszego i Techniki oraz nagrod\u0105 Sekretarza Naukowego Polskiej Akademii Nauk (1989), a tak\u017ce kilkoma odznaczeniami resortowymi. Ponadto za inne osi\u0105gni\u0119cia naukowo-badawcze otrzyma\u0142 Z\u0142oty Krzy\u017c Zas\u0142ugi (1974).<br \/>\nNacisk na inne kierunki bada\u0144 w geotechnice wi\u0105za\u0142 si\u0119 z\u00a0faktem, i\u017c w wyniku transformacji ustrojowej w Polsce zintensyfikowano dzia\u0142ania w zakresie ochrony \u015brodowiska wodno-gruntowego i morskiego. Co wi\u0119cej, dzia\u0142ania te wspierane by\u0142y \u015brodkami pomocowymi z kraj\u00f3w zachodnich, kt\u00f3re s\u0142u\u017cy\u0107 mia\u0142y transferowi zaawansowanych technologii do Polski. Dzi\u0119ki wcze\u015bniejszym osobistym kontaktom z naukowcami norweskimi i holenderskimi uda\u0142o si\u0119 Profesorowi zainicjowa\u0107, a potem czynnie uczestniczy\u0107 i r\u00f3wnocze\u015bnie sprawowa\u0107 rol\u0119 kierownicz\u0105 po stronie polskiej \u0142\u0105cznie w siedmiu mi\u0119dzynarodowych projektach badawczych i projektach KBN. Spo\u015br\u00f3d nich nale\u017cy wymieni\u0107 Program EU Inco-Copernicus. \u201eEnvironmental Assessment and Monitoring Gda\u0144sk Gulf Basin\u201d, 5. Program Ramowy EU \u201eCoastbase \u2013 the Virtual European Coastal and Marine Data Warehouse. An Open System Architecture for Integrated, Distributed Coastal and Marine Information Search and Access\u201d. oraz polsko-norweski projekt pomocy dla Polski pod nazw\u0105 Investigating Contaminated Sites and Designing Remedial Action in Gda\u0144sk and Koszalin Area.<br \/>\nProfesor Maciej Werno w ostatnich latach kierowa\u0142 badaniami lub konsultowa\u0142 wiele powa\u017cnych projektowanych i realizowanych obiekt\u00f3w budownictwa l\u0105dowego i morskiego w\u00a0zakresie problem\u00f3w geotechnicznych mi\u0119dzy innymi: G\u0142\u0119bokowodny Terminal Kontenerowy DCT w Gda\u0144sku, Terminal Gazowy LNG w \u015awinouj\u015bciu, modernizacj\u0119 falochronu g\u0142\u00f3wnego w Porcie w Gdyni, budow\u0119 ruroci\u0105gu na dnie Morza Ba\u0142tyckiego, instalacj\u0119 p\u00f3\u0142zanurzalnej platformy poszukiwawczej, zabezpieczenie stateczno\u015bci brzegu klifowego w Jastrz\u0119biej G\u00f3rze i\u00a0Rozewiu, koncepcj\u0119 budowy tunelu pod Martwa Wis\u0142\u0105, modernizacj\u0119 linii kolejowej E65 Gdynia \u2013 Warszawa, koncepcj\u0119 po\u0142udniowej obwodnicy Gda\u0144ska, koncepcj\u0119 p\u00f3\u0142nocnej obwodnicy Gdyni. Profesor bra\u0142 r\u00f3wnie\u017c udzia\u0142 w pracach konsultingowych, dotycz\u0105cych wyboru lokalizacji Stadionu Narodowego w\u00a0Warszawie, w\u00a0obr\u0119bie Stadionu Dziesi\u0119ciolecia. By\u0142 wsp\u00f3\u0142autorem opracowania ekspertyzy dotycz\u0105cej warunk\u00f3w gruntowo-wodnych w rejonie projektowanego kompleksu PGE Arena w\u00a0Gda\u0144sku oraz dokumentacji geologiczno-in\u017cynierskiej i geotechnicznej, kt\u00f3re sta\u0142y si\u0119 podstaw\u0105 do opracowania projektu koncepcyjnego, a p\u00f3\u017aniej projektu budowlanego stadionu wraz z zagospodarowaniem terenu.<br \/>\nProfesor Maciej Werno jest aktywnym cz\u0142onkiem towarzystw naukowych mi\u0119dzy innymi: Polskiego Komitetu Geotechniki, pe\u0142ni\u0105c, bezpo\u015brednio po utworzeniu w 1968 roku Oddzia\u0142u Gda\u0144skiego, funkcj\u0119 jego sekretarza, Mi\u0119dzynarodowego Stowarzyszenia Mechaniki Grunt\u00f3w i Geotechniki ISSMGE, przy czym podczas trzech kadencji (1997 \u2013 2008) by\u0142 cz\u0142onkiem Komitet\u00f3w Technicznych Stowarzyszenia. Ponadto jest cz\u0142onkiem Polskiego Stowarzyszenia Geosyntetycznego oraz Gda\u0144skiego Towarzystwa Naukowego. Przez kilka kadencji by\u0142 te\u017c cz\u0142onkiem Sekcji Mechaniki Grunt\u00f3w Fundamentowania i\u00a0Ska\u0142 Komitetu In\u017cynierii L\u0105dowo Wodnej PAN.<br \/>\nProfesor czynnie uczestniczy\u0142 w wielu konferencjach w kraju i zagranic\u0105. Na podkre\u015blenie zas\u0142uguje fakt, i\u017c by\u0142 wsp\u00f3\u0142orgnizatorem oraz pe\u0142ni\u0142 r\u00f3wnocze\u015bnie funkcj\u0119 sekretarza Pierwszej Ba\u0142tyckiej Konferencji Mechaniki Grunt\u00f3w i Fundamentowania, kt\u00f3ra z sukcesem merytorycznym i organizacyjnym odby\u0142a si\u0119 w 1975 roku w Gda\u0144sku i kt\u00f3ra na sta\u0142e wesz\u0142a do kalendarza konferencji mi\u0119dzynarodowych kraj\u00f3w basenu Morza Ba\u0142tyckiego, doczekawszy si\u0119 dot\u0105d jedenastu edycji.<br \/>\nNiekwestionowan\u0105 zalet\u0105 Profesora jest umiej\u0119tno\u015b\u0107 tworzenia zespo\u0142\u00f3w nawet interdyscyplinarnych i umiej\u0119tno\u015b\u0107 wsp\u00f3\u0142pracy w realizacji okre\u015blonego zadania, cz\u0119sto o charakterze innowacyjnym.<br \/>\nWszystkie dokonania Profesora nie by\u0142yby mo\u017cliwe, gdyby nie by\u0142y oparte o harmonijn\u0105 prac\u0119 zespo\u0142u, kt\u00f3ry stworzy\u0142 przed ponad trzydziestu laty. Ten niezbyt liczny zesp\u00f3\u0142 wraz z\u00a0w\u0142asn\u0105 baz\u0105 laboratoryjn\u0105, mimo r\u00f3\u017cnych zawodowych i \u017cyciowych meandr\u00f3w, nadal istnieje i podejmuje coraz bardziej skomplikowane zadania.<\/p>\n<p>Prof. dr hab. in\u017c. Eugeniusz Dembicki<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Profesor Maciej Werno urodzi\u0142 si\u0119 25 sierpnia 1937 roku w\u00a0Bydgoszczy. Jest absolwentem Wydzia\u0142u Budownictwa L\u0105dowego Politechniki Gda\u0144skiej (1960), stopie\u0144 doktora nauk technicznych uzyska\u0142 w Instytucie Budownictwa Wodnego Polskiej Akademii Nauk w\u00a0Gda\u0144sku (1969). Promotorem pracy doktorskiej Profesora M. Werno by\u0142 autor niniejszego opracowania. Stopie\u0144 doktora habilitowanego nauk technicznych w zakresie budownictwa \u2013 geotechniki stosowanej uzyska\u0142 na [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"parent":256,"menu_order":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":{"footnotes":""},"class_list":["post-453","page","type-page","status-publish","hentry"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.geotechnika.org.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/453","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.geotechnika.org.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.geotechnika.org.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.geotechnika.org.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.geotechnika.org.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=453"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/www.geotechnika.org.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/453\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":455,"href":"https:\/\/www.geotechnika.org.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/453\/revisions\/455"}],"up":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.geotechnika.org.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/256"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.geotechnika.org.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=453"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}